Historical Walk te Bastogne op zaterdag 10 december 2011.

 

Het was inmiddels 7 jaar geleden, dat we met de club naar Bastogne togen om de herdenkingstocht te lopen. We hebben ook nog een boom gepland, die nu ook iets groter is geworden. Nu, 67 jaar geleden, hebben we aan onze bevrijders te danken, dat wij nog steeds in vrede kunnen leven. Deze gedenkwaardige dag stond mij nog vers in het geheugen, reden genoeg om weer af te reizen naar Bastogne om die herdenkingstocht mee te lopen. De reis naar Bastogne over de autoweg verliep al niet  vlekkeloos. De temperatuur in de hoge delen was min 2 graden. Dat dit gevaarlijk kan zijn merkte ik vlak voor Bastogne, toen een vrachtauto plotseling met de neus richting Luik stond. Zelf begon ik ook te schuiven, maar dat kon ik goed corrigeren. Zonder kleerscheuren bereikte ik de zaal opzij van de kerk.

 

 

Voortdurend worden we via de moderne communicatie media overstelpt met oorlogsbeelden uit alle delen van de wereld. Zouden we dan toch niets geleerd hebben van het leed dat zich in die barre winter van `44 afspeelde in de Ardennen en de streek rond Bastogne in het bijzonder?  Een groep vrijwilligers uit België, Duitsland en Nederland, speelde  vandaag op talloze plaatsen in het bos, die situaties na en gaven toch te denken. Voor hen is het een hobby ter nagedachtenis aan die helden van toen, die in de barre winter de vijand  tegenhield en zo de laatste doorbraak van de Duitsers verijdelde. Vandaag was letterlijk alles “uit de kast” gehaald om het zo natuurgetrouw na te spelen; stellingen, opgeworpen in de straten, veldkeukens, noodziekenhuizen in kapelletjes en kerken, schuttersputten; en dat alles in authentieke uniformen en uitrustingsstukken.

 

Een groot openluchtmuseum ter plaatse, chapeau… Maar er moest ook nog gewandeld worden. De route liep via Bizory naar Noville met een splitsing van de 18 en de 23 km, met 3 rustplaatsen, wederom met een oorlogsdecor.
Vanuit Noville ging de retour via Recogne en Garimpré terug naar de grote zaal van het Centre Sportif. Het eerste deel van het parkoers was moeilijk begaanbaar; de vorst van de afgelopen nacht, had de paden in glijbanen veranderd. De snijdende, gure wind deed daar nog een schepje bovenop. Mijn hoed bleef op het bolletje en zorgde voor een lekkere temperatuur in het “computercentrum”. De eerste pauze in Michampo, Oubourcy werd benut om de eerste bon te verzilveren. De warme cecemel  verwarmde de inwendige mens.

 

Het volgende stuk, langs het Bos van de Vrede, werd door de “soldaten” benut om talloze situaties uit te beelden; zoals verbindingsposten, versterkingsposten en zo meer. Bij iedere stelling kon je vrijelijk fotograferen en informeren naar de spullen, die er stonden. Na weer een traject, waar de schaats goed van pas zou zijn gekomen, kwam de grote rust in Noville in zicht. Hier werd zelfs een oorlogje nagespeeld. Op het kruispunt slopen soldaten rond om dit punt veilig te stellen. Na een reeks foto`s  en een heerlijke gegrilde worst met ketchup en mosterd, ging het verder naar Recogne. Ook hier werden diverse situaties nagespeeld en konden de wandelaars zich vergapen aan allerlei oorlogsspullen; zoals een compleet veldhospitaal in een kapel met kermende soldaten, die net met een jeep binnengebracht waren.

 

 

Heel levensecht en confronterend; je beseft dan pas hoe erg het in werkelijkheid moet zijn geweest. Na deze rust liepen we langs een weiland met bizons en waande je jezelf in Amerika. Trouwens de Amerikaanse soldaten waren goed vertegenwoordigd en liepen de tocht ook mee. De benenwagen kreeg steeds meer last van de grove keien en ongelijke paden, die we moesten bewandelen. Moe, maar voldaan stapten we Bastogne binnen en genoten nog even van de wagenshow, die voor de kazerne stond opgesteld.

 

In de startzaal liet ik me de hete chocomel goed smaken, maar keek toch met een afgunstig oogje naar die grote glazen met donkerschuimend  bier. De terugreis verliep zonder schuifpartijen en met de zon in de rug snelde ik naar ons dorpje in het Heuvelland.

“Bastogne” bedankt voor deze opmerkelijke wandeling en tot een volgende keer.                

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto’s Bastogne

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's