Wandeling te Epen op zaterdag 31 december 2011.

 

 

 

Deze zaterdag had ik gekozen voor een wandeling in onze “achtertuin”, die bekend staat als  “`t 5 sterren landschap”. Dit gedeelte van ons Heuvelland is deze normering dubbel en dwars waard, al was het door de aanhoudende motregen niet altijd te herkennen. Om 8.00 uur druppelden de eerste wandelaars in Hotel De Kroon binnen. De koffie stond gereed, dus dat was al een goed begin.

 

De twee heren achter de inschrijftafel hielden de moed erin en namen de tocht van vorig jaar als maatstaf: “zo slecht kon het nu niet meer worden”. Je hebt natuurlijk geen geweldige opkomst met zo`n pokke -weer, maar het kon dus nog erger. De route liep in het eerste traject richting Mechelen, om daarna met een lus terug te keren richting Epen en vervolgens met een lus van de 20 km naar Terziet af te buigen en langs de Geul terug te gaan.

 

Aan het parkoers lag het zekere niet, want we hebben zowat alle paadjes langs de Geul bewandeld. Onze Geul, die het beeld in praktisch het hele Heuvelland bepaald, heeft een landschap gecreëerd, dat beeldbepalend is voor deze streek. Praktisch heeft men deze snelstromende rivier benut om tal van watermolens in zijn stroomgebied te bouwen, waarvan nog enkele in gebruik zijn, zoals de Volmolen. Het wandelen was dan wel vaker “schroevelen”, maar ondanks de vele modder was de omgeving prachtig. Het ene dal ben je nog niet uit, of het volgende dal komt in het vizier. Alles gelardeerd met en keur aan vakwerkhuisjes, die hier door de jaren op de gekste plaatsten zijn neergezet.

 

Het eerste stuk ging meteen rechts van het Hotel omhoog en volgde de Gulperweg en de Schweibergerweg. Langs deze weg bevond zich een wel heel bijzondere Kerststal. De hele tuin was omgetoverd in een grote stal met levensgrote beelden. Kerstmuziek maakte het geheel compleet. Via de Bommerigerweg kwamen we tenslotte in de eerste controle bij het voetbalveld van S.V Epen. De natte spullen konden hier even lekker opdrogen. Het volgend deel van de route liep via de Terpoorterweg en de Plaatweg over in een voetpad langs de Geul. Met een zonnetje is dit een geweldig stuk natuur; nu iets minder, daar je aandacht nodig was om op de been te blijven en niet in de Geul te belanden. Verder door de Terzieterweg en de Morgensweg naar het bos. Even klimmen en helaas geen mooi vergezicht, dat hier altijd te bewonderen is.

 

Aan alle verzoekingen komt een einde en na de Heerstraat en de Wilhelminastraat kwam het startlokaal weer in zicht. In het startlokaal kwamen de meeste wandelaars als verzopen katten naar binnen, maar dat kon de stemming niet drukken. Onder het genot van een “Grimbergertje” kwamen de verhalen weer los. In de auto werden de natte spullen omgeruild voor iets drogers en voldaan keerde ik terug naar ons dal van de Geuldal in Wielder.

 

S.V. Epen bedankt voor dit mooie parkoers; het weer konden jullie er niet bijleveren, maar de rest was top.

 

 

Verslag en Foto's:  John Driesen

 

Vervolg Foto's zie:  Foto's Epen

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's