Wandeling te Nuth; Grijze Grubben op zondag 22 januari 2012. 

 

 

De zondag deed deze keer zijn naam gedeeltelijk eer aan. Een enkele drup aan het begin van de wandeling, maar verder droog met een voorzichtig streepje zon. Een verademing na die verregende zaterdag. Om die reden kreeg ik het vrouwtje zo gek, om weer eens gezellig mee te gaan tippelen. Van Gonny en Jos had ik vernomen, dat de omgeving iets verrassend heeft.

Vorig jaar, met een meter sneeuw voor de deur, was dat natuurlijk een ander verhaal. De omgeving was ons trouwens niet onbekend, maar toch kom je weer dingen tegen, die zomaar in je “achtertuin” liggen. Wie kent de Makro niet. Vroeger gingen we iedere week onze inkopen doen in deze groothandel. Maar ja, het gezinnetje is gekrompen en de inkopen natuurlijk ook. Je gaat nu vaker naar de buurtsuper; en dat is ook gezellig. Om 10 uur parkeerden we onze MGo voor de deur van garage Haleco vlakbij de Makro op de “Horsel”.

 

Dit bedrijventerrein heeft de afgelopen jaren een flinke “up-date” gehad; betere toegankelijkheid en zoals het tegenwoordig moet, groener met veel nieuwe bomen.

Na de begroeting van Ton Mens, de onverzettelijke kracht van de L.W.B. togen we op pad. Eerst een rondje door het bedrijventerrein en daarna door een mooie holle weg naar het open veld (Grubbe; betekende vroeger al holle weg). De krachtige wind liet mijn hoed niet met rust en na de zoveelste “achtervolging” had ik hem maar in mijn rugzak gestopt. Bovenaan de lus, konden we nog een blik werpen op de grindgroeve, die blijkbaar nog steeds in gebruik is.

 

Na een klimmetje kwam het dorpje (gehucht mogen we waarschijnlijk niet zeggen) Grijze Grubben in zicht. Heerlijk knus zo`n plaatsje, met een eigen wandelvereniging, mooie authentieke gebouwen, boerderijtjes en een mooi pleintje. Ze hebben trouwens een mooie waterpomp, een wegkruis en een kapel, die tijdens de oorlogsjaren door een Amerikaans pantservoertuig is geramd. Een plaatje uit het boek van Rien Poortvliet. Hier was de eerste rust in een fijne ruime zaal (we waren toch wel een beetje jaloers). Tijdens deze pauze ontmoetten we de twee heren van de “wandelkrant-be”, die met hun medium talloze wandelaars goede informatie verschaffen. Ze waren net terug uit Spanje en zaten nog na te rillen (van 23 graden naar 6 graden in ons landje). Trouwens, wat het weer betrof; het was na de pauze gewoon droog??? Het tweede stuk van het traject liep door het gebied, doorsneden door een snel stromend beekje, dat uitmondde in enkele fraaie vijvers. Terug in Nuth namen we een pad, door een wel zeer drassig gebied, dat uitkwam achter de autoweg naar Heerlen. Al met al een leuke, verrassende route in een omgeving , die we volgend jaar beslist verder willen verkennen.

 

 

Wandelsportvereniging Griezegrubben Nuth ; we zijn nieuwsgierig geworden en willen volgend jaar meer zien van deze schone omgeving. Bedankt.

  

 

Verslag en foto's:  Henny en John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto's Grijze Grubben

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's