logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Huy
Condroz
Hauset
Beringen
Ivoz
Sart-Lez-Spa
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       

 
 

Wandeling bij Les Marcheurs du Château Vert de Huy op zaterdag, 6 juli 2019.

 

De temperatuur in combinatie met een lekker ruig parkoers, maakte deze tocht tot een fikse kuitenbijter. Even had ik spijt van mijn keuze, wat betreft de afstand, maar een belofte aan mijn wandelvriend Pierre, deed me besluiten om de gekozen route te volgen. Er viel mijn benen en voeten dan ook niets te verwijten, al waren die na afloop aan het einde van hun “latijn”. Aan drinken geen gebrek; je realiseert je pas achteraf, hoeveel vocht een mens kan “verstouwen en verliezen”. In de Ecole de Huy Sud gonsde het al van de gebruikelijke drukte; de dames smeerden de broodjes ; de koffie pruttelde; kortom, alles was in gereedheid om de eerste Marathon wandelaars te ontvangen. Zelf genoot ik van al die drukte, maar zorgde eerst voor de nodige energie. Het was nog lekker koel en met een temperatuur van 13 graden, vertrok ik vanuit de zuidelijke wijk van Huy, langs het ziekenhuis, over het spoor, bergopwaarts naar het dorpje St. Leonard op het plateau van de Maas.

 

       
         

Dat eerste stuk was een voorbode van de moeilijkheidsgraad van deze dag. Boven gekomen konden we meteen genieten van het uitzicht over de Vallei van de Maas. Die Maas heeft er tig jaren geleden een geweldig mooi uitgeslepen dal van gemaakt. In een buurthuis konden we onze eerste stempel halen. Van hier uit wandelden we een hele tijd over dit plateau richting Solières. De bosweg leek eindeloos, maar wat was dat stuk lekker koel in vergelijking met de rest van de dag. Dit zijn de stukken, waar de ziel tot rust komt en je kunt mijmeren over tal van zaken. Ik liep vandaag alleen, en dat is wel eens prettig. De enige “wandelgenoten”, waren de vliegen, die zo`n zweterig mannetje wel eens wilden steken. In Solières belanden we op het terrein van het Château Vert; jaren geleden vertrokken we vanuit de bijgebouwen van dit kasteel. Het ziet er op het eerste gezicht redelijk uit, maar de tand des tijds heeft hier ernstig huis gehouden. In een van de gebouwen op het terrein van het slot mochten we een welverdiende pauze nemen.

 

       
         

Na deze “tankstop” (daar leek het nog het meest op, want de watertjes gleden het dorstige keeltje binnen), vervolgden we onze route naar Cotisse en Ben Ahin, een open gedeelte, waar het zonnetje genadeloos op onze bolletjes brandde. Vanuit Cotisse wandelden we naar het Bois de Gives. Een prachtig bos, dat met respect dient te worden behandeld: aldus het grote info. bord. Vanuit dit prachtig “reservaat” liepen we verder naar Ben Ahin. In een warme tent ontving onze Pierre de gasten, die vandaag een 30 of meer kilometertjes wilden wandelen. Ook hier vond het water gretig aftrek. We waren er nog niet; allereerst nog een mooi gedeelte door de Réserve Naturelle agréé des Etangs de Ben Ahin. Vrij vertaald de vijvers in het reservaat van Ben Ahin; een prachtige natuurlijke omgeving, die krioelde van het leven. Ook hier zou een fris regenbuitje wonderen doen. Er volgde nog een mooi smal bospad, dat uiteindelijk uitmondde in de voorlaatste rust. De laatste pauze in St. Leonard was gelukkig de voorbode voor de retour naar Huy Sud. Met een mede, vermoeide, wandelaar liepen we het laatste stuk door Huy naar de start.

 

Les Marcheurs du Château de Huy; een geweldig mooie en zware tocht door de natuur van Huy. Bedankt.

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen

  

Vervolg foto’s zie:  Foto's Huy

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868