Na een wandelloze zaterdag werden de wandelspullen in gereedheid gebracht voor de tocht op zondag 11 juli 2010. In het kader van 70 jaar Limburgse Wandelsport Bond werd een bezoek gebracht aan Slenaken; alwaar gestart zou worden in Fanfarezaal "Berg en Dal". In verband met mijn laat starttijdstip besloot ik om deel te nemen aan de 21 km route. Routekaart en schema hingen duidelijk zichtbaar op. Meerdere bondsleden en leden van diverse wandelclubs maakten deel uit van de algehele organisatie.
De route bracht ons via Slenaken richting de welbekende Voerstreek (Fourons) waar zich onze 1e controlepost zou bevinden: in St. Martensvoeren (Fourons St. Martin). Hier hadden we bijna 10 km afgelegd. Een eerste time-out was op zijn plaats en bij mij betekende dit hoofdzakelijk drinken. Na de controle ging de route voort naar het "gehucht" Schilberg waar we de 2e post zouden bereiken (een rustplek waar wandelaars vaker arriveerden tijdens andere wandeltochten). De kilometerteller kwam in de buurt van 15 km en ook hier werd een klets- en drinkpauze ingelast. Hierna volgde de lus die ons via o.a. Beutenaken en het Gulpdal (niet te vergeten onze begeleider de Gulp) terugbracht naar het eindpunt in Slenaken.
Ondanks het warme weer was de zaal goed gevuld en kregen de deelnemers nog een dik verdiend "toetje": een muzikaal onthaal. De gebruikelijke einde wandeling handelingen waren weer aan de orde: stempelen; in ontvangst nemen van de sticker en ook nu ontving men iets extra's: een "pins" met het logo van de LWB en de Limburgse vlag. Zo'n 900 wandelaars hadden zich de moeite genomen om naar de Parel van het Heuvelland te komen. De organisatie kon dan ook dik tevreden zijn met de opkomst. Jo-Ne lid Harrie "Sittard" was er ook en ook hij nam na afloop een heerlijke verkoeling tot zich.
De wandeling was uitstekend georganiseerd. Men had heerlijke grote controleposten; de bepijling was perfect (witte LWB - pijlen en banden) en een zeer afwisselend parcours. Ondanks de warmte (rond de 30 graden) waren er behoorlijke passages door de bossen en natuurlijk ook onvermijdelijke open stukken; die we natuurlijk voor lief namen. Schitterende uitzichten; onze "huisdieren" groot en klein die ook hun verkoeling zochten en vonden. Naar mijn mening zeer tevreden wandelaars en op de controleposten zeer behulpzame medewerkers en consumpties tegen schappelijke prijzen ("bonnensysteem").
Ook nu weer is dubbel en dik bewezen : WIE SJOËN OS LIMBURG IS en natuurlijk mag ook de Voerstreek er wezen, want ook dit is een ideaal en veelbezocht wandelgebied.
