Wandeltocht te Xhoffraix (2) op zaterdag 17 juli 2010. 

 

 

Na een lekkere afkoeling van vrijdag met prachtige regenbogen, die de lucht in Wylre sierden, toog ik zaterdag naar Xhoffraix. De wekker werd weer vroegtijdig uitgezet en om 5 uur reed ik richting Xhoffraix, via de Belgische hoogvlakte. Het vocht van al die buien resulteerde in een dik mistgordijn, dat de omgeving aan het oog onttrok. De temperatuur zakte onder de 10 graden en pas nadat de zon opkwam, steeg de thermometer tot normale waarden en werden de mistflarden verdreven.

 

 

De eerste kilometers verliepen, doordat het bos nog nadampte van die mist, in een sprookjesachtig decor. De route liep, door enkele straten langs de kerk, meteen het bos in en klom  lekker omhoog richting Mont. De huizen in dit gebied zijn omzoomd met beukenhagen en geven een heel apart cachet aan deze streek. De huizenbouw op zich is al heel robuust en straalt een zekere eeuwige stoerheid uit. De eerste controle in Airelle bereikte ik na diverse passages door het randgebied van de Hautes Fagnes. Dit beschermd natuurreservaat is begroeid met heide, bosbessen en een diversiteit van planten, die ik helaas niet onder de pet heb. Je komt ogen te kort om dat allemaal te bekijken; daarbij komt nog, dat de smalle paadjes je voortdurende aandacht opeisen. Het loopt ook erg vermoeiend, maar de omgeving maakt alles weer goed.

 

Na een korte drankpauze, verder door dit gebied van de Hautes Fagnes, met hele stukken waar je jezelf alleen op de wereld waant. De tweede pauze in Gentiane met twee vriendelijke medewerkers, bracht ik door met twee leden van onze club, die zonder Eef hun route liepen. Altijd fijn om een gesprek te hebben met zielen van gelijke afstemming zal ik maar zeggen. Na deze rust weer een heel traject door verstilde bossen met een kleine overeenkomst met Oostenrijk. Rotswanden, kloven en zacht ruisende beekjes. Na vele km`s kwam de bewoonde wereld weer in zicht en een rustplaats in Bruyére. Hier waren leden van de club, die, nadat ik ons visitekaartje had overhandigd, met een trots gevoel vertelden, dat hun club reeds 35 jaar jong was. Dit was echte clubliefde en de trots straalt van hun gezichten op de foto. 

 

 

Hierna dook ik weer de bossen in voor het laatste stuk naar Myrtille. De route van de 12 km voegde zich bij onze afstand en samen arriveerden we in de 4de pauzeplaats. Mijn binnenzolen begonnen inmiddels kuren te vertonen; tijd om de schoenen even uit te trekken en “het halve bos” te verwijderen, dat ik mee gesprokkeld had.

Na een zucht van verlichting (letterlijk) op naar de piste en het startlokaal. Hier was het gezellig druk en de honger begon nu toch wel te knagen; tijd voor zo`n knapperige gegrilde worst met mosterd. Nog even “nakeuvelen” over de mooie route en natuurlijk even bij de “appelmensen” uit Heers langs voor die heerlijke kersen en aardbeien (mijn avond kon niet meer stuk). 

 

Club de marche des Charmilles Xhoffraix het was top om bij jullie te wandelen; de volgende tocht van jullie staat geboekt.

 

  

Verslag en foto's:  John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto's Xhoffraix (2)

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's