Wandeling te Hünningen-Büllingen op zaterdag 03 juli 2010.    

 

 

De voorspellingen waren voor deze zaterdag weer optimaal. Gezien die hoge temperaturen besloot ik deze zaterdag het “opsta record” te breken en stond om vier uur naast de kat om samen even lekker van de enigszins afgekoelde morgen lucht te genieten. Na de gebruikelijke rituelen, zoals tandenpoetsen en het aangezicht reinigen, stapte ik om even na 5 uur in de auto.

De rit via de “Belgische hoogvlakte” verliep voorspoedig en om 6.20 uur werd ik door een ook al vroeg op de benen zijnde parkeerhulp, naar een plekje geloodst. 

 

In het startlokaal was Annelies al druk doende met de koffie. Ze lacht altijd. Haar man Ferdi was aanwezig op de controle van de 22 km. Ik zou hem later die dag nog begroeten. De route liep richting Honsfeld en dook na enkele meters de vallei van de Warche in. Water koelt de omgeving sterker af en dat was hier goed te merken. De verfrissende atmosfeer kwam je tegemoet en deed het eerste zweet opdrogen. In Honfeld stonden de vrijwilligers van de club te stralen en opmerkelijk waren ze nog zeer jeugdig (is een goed teken voor de club). Na een korte stop verder met de route, die nu een lus maakte en later nog eens deze controle aan zou doen. 

 

Deze lus, richting Halenfeld was “de slagroom op de taart”. Ze slingerde door de dichte bossen en maakte de warmte dragelijk; uit “het gebet des Waldes: Ich bin der schützende schatten vor der brennenden sommersonne”. Op de controle in Halenfeld was het goed toeven. De locatie stond vlakbij een prachtig plassen gebied (helaas privé eigendom en dus niet te bezichtigen). Direct na deze verkwikkende rust volgde een flinke klim door de bossen naar de controle in Hondfeld. Onderweg ontmoette ik de kranige dame uit Bütgenbach, die nog steeds te vinden is op talloze wandelingen en als hobby dia`s maakt (die goede oude techniek maakt prachtige opnamen, maar de digitale techniek maakt ons ook een beetje luier en soms te snel?).

 

 

In de verte piepte de kerktoren van Hünningen tussen de bomen door, maar eerst werden we nog op een prachtige vallei van de Warche getrakteerd. Hij meandert tussen de weilanden door en maakt het gebied drassig en geschikt voor vele vochtminnende planten (mijn plantenkennis schiet hier weer duidelijk tekort). Het startlokaal kwam in zicht en jawel, daar stond die andere “appelman” met overheerlijke kersen. Daar kun je niet omheen. Je kunt hier natuurlijk ook goed mee thuis komen (gelijk die BOB campagne). De temperatuur was inmiddels flink opgelopen en noopte tot een stevige dronk en dito koude schotel. Na dit lekkers, met de airco op tien, terug naar de stal. 

 

Eifeler Wanderverein Hünningen-Büllingen bedankt voor jullie mooie tocht en gezien jullie inzet zeker tot volgend jaar.

 

  

Verslag en foto's:  John Driesen

Vervolg foto’s zie:  Foto’s Hünningen-Büllingen
 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's