logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Kleine Spouwen
Bassenge
Welkenraedt
St. Geertruid
Stavelot
Spaubeek
Eigenbilzen
Hermesdorf
Montzen
Jalhay
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Wandeling bij Stavelot-Marche-Club op zaterdag 20 april 2019.

 

Een zaterdag om in te lijsten; heerlijk temperatuurtje in de morgen en lekker warm rond het middag uur. In Stavelot is dat wel een welkome aanvulling op de tocht, want die is ook heerlijk pittig met flink wat klim en daalwerk. De nieuwe startzaal in een groot schoolgebouw was meteen een treffer in roos. Genoeg plaats en een gezellig binnenplein, waar menig wandelaar na die zware tocht kon uitpuffen onder het genot van een verfrissend drankje en een flinke scheut zon. Maar zover was het nog niet; allereerst gingen we op pad voor een route via Renardmont; zit daar niet mont in; juist al berg beklimmend ging het richting Ster. De eerste rust bevond zich na ongeveer 2 km. in Parfondruy. Hier werd even de stempel gehaald; de benen waren los, dus verder met de geit.

 

       
         

We bogen boven af naar Ster. Een prachtig natuurreservaat, zoals je ze alleen in de Ardennen kunt zien. Ongerepte bossen, die hun frisse, groene bladeren in de zon lieten schitteren. Eenmaal boven liepen we lange tijd over de heuvelrug richting Coo. Die inspanning werd ruimschoots goedgemaakt door de mooie vergezichten over het dal van de Amblève. Coo kwam in zicht; de afdaling die volgde was een van het kaliber “Oostenrijk”; springend over ver uitstekende rotsen kwamen we gelukkig zonder kleerscheuren beneden op de grote weg naar Coo. Het geklater van de watervallen was al van verre te horen. Dit charmante dorpje ligt aan een grote meander van de Amblève. Tot in de 18e eeuw kronkelde de rivier, genaamd de ”Tour de Coo”, door dit dal. Monniken van de abdij van Stavelot  hebben daarna de waterval aangelegd. In 1960 hebben Belgische elektriciteitsproducenten een “afleidingsgalerij “ geboord om het water te benutten ten behoeve van een hydraulische pompcentrale. Al met al dubbele winst, want die waterval is een echt spektakel stuk en d.m.v. die centrale wordt per jaar gemiddeld 1.00.00 KWh. geproduceerd. Naast die watervallen zijn er diverse toeristische activiteiten, zoals kano varen. We pauzeerden niet in Coo, maar maakten een grote lus om die fraaie meander met uitzicht op dat pittoreske stadje aan de Amblève. Aan het eind van het pad passeerden we de centrale en klommen omhoog naar Brume de tweede rust van vandaag.

 

       
         

In een soort partytent mochten we onze noden kenbaar maken; vooral veel vocht, want al dat geklim rond dat stuwmeer maakte een aanvulling dringend noodzakelijk. De 42 km. maakte hier een grote lus naar Naviomont en het Bois du Toirbaileu. Even was ik in de verleiding om me nog in de bocht te gooien, maar al dat klimmen begon zijn tol te eisen; zeker met deze onverwacht hoge temperaturen. De retour via het bois du Coeur Fundu, Biestèr, Coreux en Parfondruy, was nog een hele toer. In Biestèr maakten we nog een stop in  een oude schuur, in de karakteristieke stijl van deze streek. Op dit punt kwamen diverse afstanden samen; en samen begonnen we aan de “laatste” klim naar Parfondruy. Mooie bossen ontplooiden hun nieuwe voorjaarsdracht; vroege vogels zongen uit volle borst; de wandelaars hijgden om de laatste klim tot een goed einde te brengen.

 

       
         

De laatste kilometers legden we af op de eindeloos lijkende Ravels. Maar aan die eindeloos lijkende baan kwam ook een einde en we wandelden de buitenwijken van Stavelot binnen. Dit maakte veel goed, want wat is er nu leuker, dan kijkend door ramen en etalages naar allerlei grappige zaken, uit het heden en verleden. In het centrum moest de vroegere Abdij van Stavelot uiteraard op de foto; zo te zien waren de monniken niet onbedeeld en hadden ze grote invloed op het verleden van de stad.  Dit immense gebouw heeft een grondige renovatie achter de rug en zo te zien is er nog genoeg werk aan de winkel. De “vertrek school” kwam in zicht; op de binnen plaats een zomers tafereel met kraampjes en standjes en gezellige zitjes met al niet meer. In de zaal geklonken met vrienden op een zeer geslaagde wandeling en een pluim voor Guy, die terecht glunderde.

 

Stavelot-Marche-Club; deze 49e marche zal bijgeschreven worden in de klassiekers onder de tochten en hopelijk volgen er nog eens zo veel. Bedankt.

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen 

  

Vervolg foto’s zie:  Foto's Stavelot

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

 

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868